در اينجا مفسرين بزرگوار با استدلال به آيات ديگر قرآن ( آية 101 سوره أنبياء « أُولئِكَ عَنْها مُبْعَدُونَ » ( مؤمنان از آتش بدور خواهند بود ) وآية بعدش « لا يَسْمَعُونَ حَسِيسَها » ( مؤمنان حتى صداى شعله را نمىشنوند ) بحث وگفتگو كرده ونظراتى داده‌اند وبعضىها مسئلهء عبور از پل صراط را به ميان آورده كه آن روى جهنم كشيده شده واز مو باريكتر واز شمشير تيزتر است را شاهد اين تفسير گرفته‌اند . واما دربارهء اينكه مؤمنين را خداوند چگونه از لهيبهاى چون كوره جهنم نجات مىدهد ، حديث ديگرى از پيامبر أكرم صلّى اللّه عليه وآله وسلّم نقل شده كه فرمود : « يرد الناس النار ، ثمّ يصدرون باعمالهم ، فاولهم كلمع البرق ، ثمّ كمرّ الريح ثم كحضر الفرس ثم كالراكب ثم كشد الرجل ثم كمشية » . مردم همگى وارد آتش دوزخ مىشوند ، سپس بر حسب نتيجهء اعمالشان ( كه در اين دنيا انجام داده‌اند ) از آن بيرون مىآيند ، بعضىها ( متقين ومؤمنين درجات عالي ) همچون سرعت برق ، سپس كمتر از آن همچون سرعت تند باد ، سپس بعضىها همچون سرعت است تيزرو ، سپس كمتر از آن همچون سير سوار معمولى ، وبعضىها همچون پياده‌اى كه تند مىدود وبعضىها همچون كسى كه پياده ومعمولى مىرود ، « 1 » از ميان آتش جهنم عبور مىكنند . أحاديث أئمة معصومين عليهم السّلام در اين باره وآيات فوق ونيز آيات بعدى تا آخر اين سوره چنان مىنماياند كه اين وروديه ( ان منكم إلّا واردها ) تازه اولين قدم از گذرگاه محشر است وخود محشر دوران بسيار طولانى ومنازل گوناگونى دارد كه انسان بايد يكى يكى در دادگاه‌هاى آن جهت حساب وكتاب ومشاهده اعمال وغيره در آنها حضور پيدا كند . سپس مردم به چند گروه تقسيم شده وگروه مجرمين را از گروه متقين ومؤمنين جدا كرده ومشخص نمايند . وگروه مجرمين به سوى جهنم سوق داده شود وگروه متقين به سمت بهشت هدايت شوند وچون آيات در اين مورد زياد

--> ( 1 ) نور الثقلين ، ج 3 ، ص 353 - تفسير نمونه ، ج 13 ، ص 120 .